fbpx
X

Ελληνικό, Σκηνικό εξέλιξης!

Το Ελληνικό αποτελεί για τα τελευταία 120 χρόνια μία περιοχή συνεχούς εξέλιξης, διαμορφώνοντας την τελική του εικόνα μέσω της θάλασσας, των οικοδομημάτων και των ακάλυπτων εκτάσεων, είτε είναι το αεροδρόμιο του Ελληνικού είτε οι αγροτικές εκτάσεις μέχρι το 1920.

Η έκταση του πρώην Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών λειτούργησε στο Ελληνικό από το 1938 έως το 2001. Οι ακριβές πέτρινες κατοικίες με το μεγάλο σε έκταση περιβάλλοντα χώρο έδωσαν τη θέση τους στις αερομεταφορές, σε σχολείο και λειτουργίες με στόχο την ανάπτυξη. Την πραγματική του συντροφιά τη βρήκε το 1956 στην ίδρυση της Ολυμπιακής Αεροπορίας και λίγο αργότερα με την παραχώρηση του μέρους των κτιριακών εγκαταστάσεων αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των επιβατών της. Αναφερόμενοι στο δομημένο περιβάλλον, είναι σημαντικό να αναφερθούν τα ονόματα μερικών αρχιτεκτόνων που σχεδίασαν μέρος του Ελληνικού, όπως ο Θουκυδίδης Βαλεντής, ο Κωνσταντίνος Καψάλης και ο Έερο Σααρίνεν.

Η αρχιτεκτονική είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη χρήση και με τον άνθρωπο. Σκεπτόμενοι τη θέση της χώρας, ανάμεσα σε Ανατολή – Δύση, τις πόλεις με χρόνια ιστορία, με τα πολεοδομικά τους μοτίβα που είναι εξέλιξη του αρχικού και όχι διαφορετικά, επικαλύπτοντας κάθε φορά το παλαιότερο, κρατώντας την οικεία κλίμακα σχεδιασμού ως αποτέλεσμα της διατήρησης της ίδιας αναλογίας κενών και δομημένων χώρων μέσα στον αστικό ιστό, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι ο ελληνικός αστικός χώρος χαρακτηρίζεται από σχεδιασμό στη λεπτομέρεια, λαϊκή τέχνη κατά βάση, σημαντική εμφάνιση λαθών, δημιουργώντας το ψηφιδωτό με διαφορετικό χρώμα και σχήμα των μερών, λάθη αλλά με ψηφίδες ιδίου μεγέθους.

Από το 2001 μέχρι σήμερα η έκταση αντικαταστάθηκε με την Αρχιτεκτονική ενός Άδειου Χώρου, ιστορικής σημασίας και μνήμης.  Ίσως, η ενδεχόμενη «παρακμή» του Ελληνικού να σταματάει εδώ και μία καινούρια εποχή να ξεκινήσει σύντομα γεμάτη υλικά που γυαλίζουν, αρχιτεκτονική που προβάλλεται, θαμπώνει και φωτογραφίζεται, δεν εξετάζει διεξοδικά, μένει σε απόψεις «μου αρέσει» χωρίς εξήγηση αιτίας αυτής της γνώμης, καταδεικνύοντας την έλλειψη παιδείας και αντικειμενικής προσέγγισης θεμάτων από ανθρώπους διαφορετικών κοινωνικών ομάδων / συνόλων, ενώ εμποδίζει την οπτική στον ουρανό και στέκεται ακούνητη σε έναν τόπο χωρίς, έστω, να συγκινεί κάποιον αισιόδοξο.

Ίσως και όχι.

Tags:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.