fbpx
X

Tο διαμέρισμα του Le Corbusier στο Παρίσι ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό μετά την πρόσφατη αποκατάσταση.

Το διαμέρισμα του Le Corbusier στο Παρίσι, όπου και έμενε από το 1934 έως και το 1965, άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό μετά από εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης. Η αποκατάσταση καθοδηγήθηκε από το ίδρυμα Le Corbusier, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο κοινό να βιώσει την εμπερία του ιδιωτικού στούντιο, με τα προσωπικά του αντικείμενα, πολύφημα σχέδια και την καθημερινότητα του σε μια περίοδο όπου βρισκόταν στο πικ της δημιουργικότητας του αρχιτεκτονικά με τον ξάδερφο και συνεργάτη του Pierre Jeanneret.

Σχεδιάζοντας την πολυκατοικία Molitorat στην οδό Nungesser 24 και Coli, στο περίχωρα του Παρισιού, κοντά στη περιοχή Μπουλον Μπιλανκουρ (Boulogne Billancourt), για έναν ιδιωτικό εργολάβο, ο Le Corbusier διαπραγματεύτηκε όλο τον 7ο και 8ο όροφο για εκείνον, αναλαμβάνοντας να χτίσει την στέγη του κτιρίου με δικά του έξοδα, σχεδιάζοντας έτσι ένα κήπο στο δώμα του κτιρίου.

Το σχέδιο του κτιρίου και η δομή του φέροντος οργανισμού από οπλισμένο σκυρόδεμα επιτρέποντας την ελεύθερη κάτοψη σε κάθε διαμέρισμα, έδινε τη δυνατότητα ενώ υπήρχαν δύο ή τρία διαμερίσματα σε κάθε όροφο εξοπλισμένα με τις απαραίτητες εγκαταστάσεις, κάθε νοικοκυριό να μπορεί να σχεδιάσει μεμονωμένα την διαμερισμάτωση ανάλογα με τον τρόπο ζωής τους και την καθημερινότητα τους.

Ακολουθώντας τις θεωρίες και τις ιδέες της Cité Radieuse (ακτινωτής πόλης) του Le Corbusier, η πολυκατοικία Molitorat είχε πολλές προοδευτικές ανέσεις για την εποχή του , όπως διπλά τζάμια, που σήμαινε ότι τα διαμερίσματα γέμιζαν φως από την πρόσοψη, τους φεγγίτες και τα υαλότουβλα Saint-Gobain Nebada, αλλά παράλληλα διατηρούσε τη ζέστη στο εσωτερικό. Υπήρχαν επίσης ανελκυστήρες τόσο για τους ένοικους όσο και για το προσωπικό, κεντρική θέρμανση, δωμάτιο πλυσίματος και στεγνωτηρίου, κελάρια, γκαράζ και δωμάτια προσωπικού στο ισόγειο.

Προοδευτικό για την εποχή του, ήταν το πρώτο κτίριο στον κόσμο, με πλήρως γυάλινη πρόσοψη. Συνεπώς προσχώρησε στην λίστα των 17 έργων του Le Corbusier που προστατεύονται από την UNESCO, ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Όντας στην ιδιοκτησία του ιδρύματος Le Corbusier, το διαμέρισμα – studio κατέχει επίσης τον τίτλο διατήρησης « Maison des Illustres» , που σημαίνει « σπίτι επιφανών» και καταχωρήθηκε ώς ιστορικό μνημείο το 1972. ενώ όλο το κτίριο έλαβε το χαρακτηρισμό το 2017.

Με την αποκατάσταση του διαμερίσματος στην αρχική του μορφή, επαναφέρθηκαν τα αρχικά χρώματα σε τοίχους αλλά και τα πλακίδια με μοτίβο στο πάτωμα. Τα αυθεντικά έπιπλα έχουν επιστραφεί στη θέση τους με τον καναπέ και την πολυθρόνα Grand Confort, που σχεδιάστηκαν από τον Le Corbusier, τον Pierre Jeanneret και τον Charlotte Perriand στο σαλόνι και έργα τέχνης του Fernand Léger, του Alberto Magnelli, του Henri Laurens και του Jacques Lipchitz, αλλά και προσωπικές συλλογές κοχυλιών, οστών, βότσαλα να εμφανίζονται σε ολόκληρο το διαμέρισμα. Στην τραπεζαρία, το μαρμάρινο τραπέζι που σχεδίασε ο Le Corbusier και περιβάλλεται από τέσσερις πολυθρόνες Thonet, πάνω σε ένα κόκκινο μάλλινο χαλί, υφασμένο στο Tlemcen της Αλγερίας.

Στο στούντιο παρουσιάζονται αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες όπως η καμπύλη καμάρα μήκους 12 μέτρων και ο εκτεθειμένος τοίχος από τούβλα που ενέμπνεαν καθημερινά το le Corbusier και τα πτυσσόμενα ξύλινα πλαίσια που σχεδίασε για να μειώσει την ποσότητα του φωτός που εισέρχεται στο στούντιο.

Το διαμέρισμα είναι μια ευκαιρία να καταλάβουμε πώς το όραμα του Le Corbusier, από το εσωτερικό έως το εξωτερικό, εφαρμόστηκε προσωπικά γι ‘αυτόν στο σπίτι και στο στούντιο του.

Tags:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.