fbpx
X

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ

Όσον αφορά την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, αρχιτέκτονες και σχεδιαστές αναζητούν συχνά καινοτομίες υψηλής τεχνολογίας για λύση. Αλλά τι γίνεται αν οι απαντήσεις δεν είναι νέες αλλά προϋπήρχαν; Στο νέο της βιβλίο, Lo—TEK, Design by Radical Indigenism η καθηγήτρια και σχεδιάστρια τοπίου Julia Watson εξετάζει τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται από αυτόχθονες πολιτισμούς  σε 20 χώρες, οι οποίες αποτελούν παράδειγμα του πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζουν σε αρμονία με τη φύση. Η Watson, η οποία γεννήθηκε στην Αυστραλία, ενδιαφέρεται για τις ιθαγενείς κοινότητες και τις σχέσεις τους με τη γη και τη φύση. Η έρευνά της επεκτάθηκε στην παραδοσιακή οικολογική γνώση (traditional ecological knowledge – TEK) ως επιστημονική εξερεύνηση όταν άρχισε να διδάσκει ένα σεμινάριο οικολογικής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια.

H Watson ορίζει το Lo—TEK ως ένα σχεδιαστικό κίνημα που ανακατασκευάζει την κατανόηση της εγχώριας φιλοσοφίας και της λεπτομερούς αρχιτεκτονικής, που μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία βιώσιμων και ανθεκτικών στο κλίμα υποδομών. “Η σκέψη της TEK έχει τις ρίζες της στη φιλοσοφία του ριζοσπαστικού ιθαγενισμού”, αναφέρει.

Η Watson εξερευνά σχέδια από το Ιράκ έως την Τανζανία, προσφέροντας λύσεις για διαφορετικά κλίματα, όπως δάση, υγρότοπους, ερήμους και βουνά. “Το βιβλίο διηγείται εκ νέου μια αρχαία μυθολογία — ότι η ανθρωπότητα μπορεί και πρέπει να ζει συμβιωτικά με τη φύση “, όπως αναφέρει. “Αυτό το κίνημα σκοπίμως παρουσιάζει τις καινοτομίες των αυτοχθόνων λαών σε όλο τον κόσμο για να ριζοσπαστικοποιήσει την πρόοδο της ανθρωπότητας με το πνεύμα του ιθαγενισμού — επαναφέροντας έτσι τη σχέση μας με τη φύση από ανώτερη σε συμβιωτική.” Παρακάτω θα δούμε ορισμένα παραδείγματα τέτοιων πολιτισμών.

Η φυλή Khasi στη Βόρεια Ινδία έχει αναπτύξει ζωντανές γέφυρες και σκάλες στα χωριά τους. Τα δένδρα καλλιεργούνται κι αναπτύσσονται για να διασχίζουν φαράγγια και να δημιουργούν γέφυρες που μπορούν να αντισταθούν ακόμα και στους τοπικούς μουσώνες. Η Watson σημειώνει ότι επειδή αυτές οι γέφυρες ζουν, γίνονται ισχυρότερες με την πάροδο του χρόνου, σε αντίθεση με τις τεχνητές υποδομές που υποβαθμίζονται.

Στους νότιους υγρότοπους του Ιράκ, μια περιοχή γνωστή ως Κήπος Εδέμ του Ιράκ και Βενετία της Μεσοποταμίας, οι κάτοικοι του Ma’dan ζουν σε τεχνητά πλωτά νησιά, ή al halif και tuhul, τα οποία είναι φυσικά ελεύθερα πλωτά νησιά. Τα χωριά, τα οποία ονομάζονται al tahla, χαρακτηρίζονται από δομές κατασκευασμένες από τοπικά καλάμια χωρίς ξύλο, καρφιά ή γυαλί.

Ένας τύπος κτιρίου του Ma’dan είναι το mudhif, το οποίο αποτελείται από μια σειρά τόξων που συνήθως προσανατολίζονται προς τη Μέκκα. Τα αποξηραμένα καλάμια σχηματίζουν στήλες, διασταυρώσεις, σχοινιά και χαλιά για τοίχους και δάπεδα, και επειδή τα καλάμια είναι τα μόνα υλικά κατασκευής, οι κατασκευές μπορούν να γκρεμιστούν και να επανενωθούν σε μια ημέρα.

Οι Uros του Περού είναι ένας από τους λίγους πολιτισμούς που ζουν απευθείας στη λίμνη Τιτικάκα. Τα πλωτά νησιά είναι κατασκευασμένα από το φυτό totora, και κάθε νησί έχει πολλά σπιτάκια από 1 έως και 15 ανάλογα με το μέγεθος. Είναι αγκυρωμένα με βράχους και σχοινιά, ώστε να μπορούν να μετακινηθούν μόνο κατά βούληση.

Τα φυτά totora συλλέγονται από την ακτή και χρησιμοποιούνται από τους Uros για τα πάντα, από σκάφη μέχρι κουβέρτες και φάρμακα. Σήμερα υπάρχουν 2.629 άνθρωποι που ζουν σε 91 πλωτά νησιά.

ΠΗΓΗ: https://www.architecturaldigest.com/gallery/centuries-old-design-combat-climate-change

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΩΝ: https://www.architecturaldigest.com/gallery/centuries-old-design-combat-climate-change

Tags:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.