fbpx
X

Επαναπροσδιορίζοντας την Ταράτσα.

Αν δημιουργούσαμε ένα cart-postale που να αντιπροσωπεύει την Αθήνα, σίγουρα η “παραδοσιακή” ταράτσα, με το δώμα, τον ηλιακό και τις κεραίες θα ήταν η κάθε ψηφίδα που θα δημιουργούσε το city scape.

 

Με την υφιστάμενη ρυμοτομία και την πυκνή δόμηση στα αστικά κέντρα, η ατμόσφαιρα στο επίπεδο του εδάφος είναι σχεδόν αποπνικτική. Ένα μεγάλο πρόβλημα των σύγχονων πόλεων τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα είναι η έλλειψη χώρων συνάθροισης και πρασίνου. Παράλληλα, η χρήση υλικών όπως η άσφαλτος ή το μπετόν σε όλες τις δομημένες επιφάνειες, ενισχύουν αυτή τη δυσφορία καθώς εκπέμπουν πολλή θερμότητα ειδικά κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

 

Γιατί λοιπόν η πέμπτη όψη του κτιρίου, η ταράτσα, να μην αποτελέσει το νέο ανάγλυφο της πόλης; Γιατί οι νέες πλατείες να μην μπορούν να μεταφερθούν σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό του εδάφους; Και κυρίως, γιατί να μην επανενταχθεί το πράσινο στη πόλη, εκεί που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φίλτρο “υγείας” για αυτή;

 

Η επανάχρηση λοιπόν της ταράτσας είναι μία σχετικά νέα πρακτική που παίρνει όλο και περισσότερη διάσταση στις μέρες μας. Η ζωή μετακινείται σε χώρους που μέχρι πρότινος ήταν ανεκμετάλλευτοι και ένα νέο τοπίο δημιουργείται.

 

Ένα παράδειγμα εκμετάλλευσης του δώματος, σε μεγάλη κλίμακα, είναι το πάρκο που έχει δημιουργηθεί στη ταράτσα της Βιβλιοθήκης του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Εκεί, ο αρχιτέκτονας, εμεταλλεύτηκε την επιφάνεια που σε άλλη περίπτωση θα ήταν άχρηστη, ώστε να δημιουργήσει ένα δημόσιο χώρο χρηστικό για την κοινότητα, ενώ παράλληλα κατάφερε να ενισχύσει την εξοικονόμηση ενέργειας του κτιρίου μέσω της φυσικής αυτής μόνωσης που δημιουργήθηκε στο δώμα.

 

Σε πιο μικρή κλίμακα, πολλοί χώροι συνάθροισης, όπως εστιατόρια και cafe έχουν επιλέξει να εκμεταλλευτούν ταράτσες κτιρίων και να δημουργήσουν βιώσιμους, πολυσύχναστους χώρους. Πολλά αστικά ξενοδοχεία έχουν δημιουργήσει roof garden, και με μεγάλη επιτυχία το έχουν εντάξει στις παροχές τους.

 

Άν σκεφτούμε ένα βήμα παρά πέρα, κάθε πολυκατοικία θα μπορούσε να δημιουργήσει τον δικό της πράσινο κοινόνρηστο χώρο, όπου όλοι οι ένοικοι θα μπορούσαν να συναναστραφούν μεταξύ τους, και γιατί όχι αυτό να γίνει ένα δίκτυο πράσινων χώρων σε όμορφα κτίρια σε όλη τη πόλη.

 

 

 

Tags:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.